مشکل اینست که اينقدر جای کار در اين زمينه هست که برای انتخاب يک سوژه مشخص كاملآ گیج شدم. از طرفی چون بعد های زیادی از این مساله توجهم را به خود جلب مي کنند و از طرفي چون بايد زمان را هم در نظر بگيرم: معمولآ براي تز هاي مقطع ليسانس نظام جديد در ايتاليا٬ نبايد بيش از 6 ماه وقت صرف کرد چون ارزشش را ندارد. و ضمن اینکه باید بتوانم از تواناییهای آکادمیکی که در لیسانس ارتباطات بین الملل کسب کردم استفاده کنم. خوب ایدهء من هم اين بود که هر سوژه ای را که انتخاب ميکنم طوري باشد که اگر نشد به صورتي که بايد در اين تزم به آن بپردازم، دست کم بتوانم در تز فوق ليسانس آن را بسط دهم.

 در اين سفر به کتابخانه و بانک اطلاعات زنان تحت نظر نهاد رياست جمهوري رفتم. جالب اينجاست که اسم اين مرکز که در دوران خاتمي "مرکز امور مشارکت زنان" بوده حالا تبديل شده به "مرکز امور زنان و خانواده"! با چند نفر از خانم هاي آشنا هم که يا در سطح آکادميک مشغولند و يا به نوعی درگير مساله زنان هستند هم گفتگو هاي پراکنده و نه خيلي تخصصي داشتم فقط براي اينکه بفهمم دغدغه هاي آنها در ايران امروز چيست. متاسفانه زمان سفرم خيلي مناسب نبود و برخی افرادی که دوست داشتم ببینم و حرفهایشان را بشنوم تعطیلات بودند و عده ای را هم به دلیل کوتاهی خودم و اینکه حساب اينترنت هميشه فيلتر شده ایران را نکرده بودم، نیافتم....

ولی به هر حال خیلی هم دست از پا دراز تر نیستم....حالا براتون خواهم گفت.